Orals op die skoolgronde was flitse van wit en groen soos die twee spanne geskarrel het om punte bymekaar te maak.  Die pawiljoen het behóórlik gedreun soos die leerders hulle spanmaats uit volle bors aangemoedig het om daai laaste ent voluit te hardloop.

Jim Fouché het weereens daarin geslaag om almal as ’n familie bymekaar te kry, met ouers wat vure aansteek, vriende wat mekaar ondersteun en selfs oudskoliere wat  kom inloer het.

’n Mens kon die opgewondenheid wat heers voel vibreer. Onderwysers kon al van die eerste periode af nie die leerders in toom hou nie soos wat hulle geborrel het.  Vanjaar se kleure-atletiek was ’n absolute voorreg en boonop ’n reusesukses.

Om ’n bietjie ekstra kleur aan die dag te gee het spanne mekaar in mooi versierde kruiwaens gestoot, wat gesorg het vir baie lag.  Die matrieks het tougetrek tot hulle omtrent potblou in die gesig was.  Ouers en onderwysers kon wys wat in hulle steek deur ook aflos te hardloop.  Die verbasing op die leerders se gesigte oor hoe vining hul onnies werklik is, was “priceless.”

Natuurlik was daar ook ’n weddenskap:  Indien die wit span verloor, word juffrou Koekemoer nat gegooi, en as die groen span verloor, word mnr. Henri Wilken nat gegooi.  Mnr. Wilken se dreigemente van detensie het die groen span duidelik gemotiveer, want hulle is uiteindelik as die wenners aangewys (alhoewel dit die wit span was wat die geesbeker huis toe gebring het).

Dis was werklik ’n dag waar almal hulself kon geniet en ons sien reeds uit na die volgende byeenkoms!